هر وقت من يک کار خوب مي کنم مامانم به من مي گويد: بزرگ که شدي برايت يک زن خوب مي گيرم. تا به حال من پنج تا کار خوب کرده ام و مامانم قول پنج تايش را به من داده است. حتمن ناسرادين شاه خيلي کارهاي خوب مي کرده که مامانش به اندازه استاديوم آزادي برايش زن گرفته بود.

روز تولد تو میلاد عشق پاکه

برای شکر این روز پیشونیم به خاکه

من سرسپرده هستم تا مرز جون سپردن

با یک اشاره تو حاضر برای مردن

"۱۱ آذر"

امسال تولدم تو بي خبری گذشت. 26 مهر مصادف با بيست و دوومين بهار زندگيم. کاش...

چقدر دوست داشتم که امسال ميتونستم دوستامو دور خودم جمع کنم و برای لحظاتی شاد باشم. شادِ شاد. اما تولد امسالم تو سکوتی غريب گذشت.

نمی دونم چرا؟

می خوام يه قصه بگم از سرشت آدما

روزی که تو آسمون تک و تنها بود خدا !

اون روزا آسمونا رنگشون آبی نبود!

تو دل ستاره ها درد بی خوابی نبود !

يه روزی خدا اومد يه ذره خاکُ گرفت!

به هوای عشق تو گِل آدم و سرشت!

برا خوشحالی تو اين زمين و آفريد

اين همه کهکشونو روی دامن تو چيد !

برای چشمای تو بهشت و بهونه کرد!

با ناز نگاه تو دوزخ و ويرونه کرد!

برا عطر نفس هات نسيم و آواره کرد!

برای بچگی هات زمين و گهواره کرد!

خورشيد و برای تو ، توی آسمون گذاشت!

گلای سرخ و فقط، برا خاطره تو کاشت!

بارون و به خاطر سبزی دل به تو داد!

برا بوييدن تو خودشو رسوند به باد !

از سياهی چشات قطره ای جوهر گرفت !

بعد از اون شد که ديگه ، شب زيبا سر گرفت!

از صدای گريه هات رعد و برق و آفريد !

دونه های اشکتو روی درياها پاشيد!

اميد رو به ياد تو به زمين ارزونی کرد !

از غم چشمای تو، تو پاييزو زندونی کرد!

روزی که خدا تو رو سرور دنيا می کرد !

با گلاب عشق ِ تو دل ها رو معنا کرد!

اين نيز بگذرد مثل همه بغض هايی که بی پروا گره کور خوردند و هيچ دست مهربانی هرگز بازشان نکرد...

اين نيز بگذرد مثل گذر تلخ ثانيه ثانيه های تنهايی و بيقراری و دلتنگی برای اويی که ميدانی بايد تنهايش بگذاری...

اين نيز بگذرد مثل زندگی...